Als de brem de Eifel laat stralen
Elk jaar tussen mei en juni doet zich in de Eifel een fascinerend natuurverschijnsel voor: de brem bloeit en baadt de open plateaus en valleien in een helder geel.
Het begint met individuele, felgele stippen langs de zijkant van het pad. Maar binnen een paar dagen ontvouwt zich een indrukwekkend schouwspel: dan loopt de knalgele brem door de open heide- en heuvellandschappen van de Eifel.
De brem, die hier in weelderige opstanden groeit, is een pioniersplant die bijzonder goed gedijt op arme gronden. Ooit was het een natuurlijk onderdeel van het open heidelandschap, ontstaan door eeuwenlange begrazing. Maar met de intensivering van het landschap en de herbebossing van veel heidegebieden werd de brem teruggedrongen. In de Eifel heeft hij tot op de dag van vandaag op veel plaatsen stand gehouden en geeft hij vorm aan het landschap in de maanden mei en juni. De bloemen zijn een waardevolle voedselbron voor bijen, hommels en vlinders. Maar wees voorzichtig: net als wilde narcissen is ook brem giftig. De zaden bevatten alkaloïden die het oneetbaar maken voor mensen. De naam bezem verwijst naar het historische gebruik ervan: Bezem werd vroeger gebruikt om bezems te maken.
Botanisch gezien is brem geen bezem maar honingklaver en nauw verwant aan bonen en erwten. De zonbrenger gedijt op arme, droge gronden en heeft diepe wortels. In juni worden de takken bijna overspoeld door een overvloed aan vreemd geurende gele bloemen.
Open heide- en struiklandschappen zijn zeldzaam in de Eifel, omdat bossen zich vaak verspreiden zonder regelmatige begrazing of onderhoud. Een bijzonder indrukwekkend voorbeeld is het Dreiborn-plateau: het gebied werd vroeger gebruikt voor de landbouw, later was het een militair oefengebied voordat het werd geïntegreerd in het Nationaal Park Eifel. Door gerichte zorg wordt het open heidelandschap behouden. Ook in het Irsental, dat bekend staat als de “Vallei van de Vlinders”, groeien dichte opstanden van brem. Het zijn hier de dorre, kalkrijke bodems en het extensieve gebruik als weidelandschap die deze open vegetatie bevorderen.
De twee landschappen kunnen nauwelijks meer van elkaar verschillen: terwijl het Dreiborn-plateau bekend staat om zijn weidse panoramische uitzichten, biedt het Irsental een natuurlijke ervaring met glooiende heuvels, vlinderweiden en een picknickplaats aan het water. Beide gebieden nodigen uit om de brembloesem te ervaren - te voet, tijdens begeleide wandelingen of met een speelse speurtocht voor gezinnen.
De "Besenginsterheide" is typisch voor de Eifel en is een product van een landbouwsysteem dat vroeger wijdverbreid was op arme gronden. De langdurig verarmde bodems veranderden in dorre heidevelden die gekenmerkt werden door brem.
Of het nu gaat om de mensvormige uitgestrektheid van het Dreiborn-plateau of om het natuurlijke open landschap van het Irsental - beide plaatsen getuigen van de geologische en culturele ontwikkeling van de Eifel. De brembloesems maken ze tot een bijzondere belevenis in het voorjaar.
De beste plekken om de brembloesem te ervaren