Waar de Eifel vol mystieke energieen is
Veel mensen verlangen naar een spiritualiteit die hen verbindt met de ongerepte natuur. Het gaat om mindfulness en het besef weer volledig "geaard" te zijn. De Eifel is vol met plekken waar dit gevoel van eenheid met de schepping ontstaat. Auter, muzikant en fotograaf Regine Brühl vindt ze en laat zich er inspirieren.
TEKST: ANGELIKA KOCH | FOTO: REGINE BRÜHL
"Krachtplaatsen – vaak zijn dit kloosters, oude kerken, kapellen, bergtoppen, eeuwenoude bomen, watervallen, bronnen, bedevaartsoorden en pelgrimsroutes. De tijd lijkt er stil te staan of niet te bestaan", schrijft Regine Brühl in haar boek "Krachtplaatsen in de Eifel – 50 Magische en Mystieke Plekken Vol Energie". Daarin portretteert ze plekken in de Eifel met foto's en emotioneel krachtige beschrijvingen. Ze heeft ze stuk voor stuk zelf uitgekozen en zich erin verdiept –
geen snelle bezoekjes, maar eerder een inleving die tijd kost.
Wanneer de auteur haar Google Maps opent, onthult ze maar liefst 400 van deze krachtplaatsen in de Eifel, die ze heeft verkend en op zich heeft laten inwerken. Hoe komt ze aan zo'n rijkdom?
"Sterker nog, ik gebruik Google Maps als mijn eerste gids om te zien waar er iets te ontdekken valt", legt ze haar aanpak uit. "Dan ga ik erheen. Vaak vind ik iets magisch. Soms valt het echter ook tegen; soms hebben actuele en moderne invloeden vernietigd wat ooit zeker betoverend was." De krachtplekken die ze met een hartje aan het einde markeert , en vooral die ze met tekst en foto's eert, zijn heel verschillend: soms is het een bijzondere rotsformatie of een ander natuurwonder, soms een getuigenis van het Keltische of christelijke geloof, soms een grot of een verborgen vijver. Maar ze hebben gemeen dat hier een buitengewone energie voelbaar is voor iedereen die zijn zintuigen openstelt.
Dit heeft niets met esoterie te maken,
aldus Regine Brühl, maar het zijn ervaringen die iedereen kan meemaken.
Zelf ervoer ze haar "eerste vonk" voor krachtplekken tijdens een begeleide groepsreis in Cornwall. In een van de steencirkels daar kregen alle deelnemers koperen staven waarmee ze rondliepen. Voor iedereen, zonder uitzondering – ongeacht of ze sceptisch of spiritueel ingesteld waren – bewogen de staven op dezelfde manier in het midden van de cirkel, wat erop duidde dat er op die plek een magnetische anomalie in de grond zat, die al bekend was bij de Kelten en waarschijnlijk de doorslaggevende factor was voor de bouw van de steencirkel op die locatie. Brühl heeft dezelfde ervaring bij alle krachtplekken in de Eifel: er is hier iets atmosferischs dat, hoewel niet zichtbaar, voelbaar is als iets bijzonders. "Het is een kwestie van gevoeligheid of ik het opmerk of niet."
In haar foto's legt Regine Brühl de stille magie van deze krachtplaatsen vast: de eigenzinnige Süntelbuche, de Hoge Venen en de legendarische Arnulphusberg.
Deze gevoeligheid wordt ook aangewakkerd door haar wandeltochten naar krachtplekken in de Eifel, die ze sinds 2020 aanbiedt – voornamelijk in samenwerking met het Katholiek Centrum voor Volwassenenonderwijs (KEB) of op aanvraag bij diverse VVV's in de regio. "Er komen ook mensen die het landschap nog nooit eerder zo hebben bekeken. Ze herontdekken niet alleen de bijzondere plekken van de Eifel, maar vaak ook zichzelf ", zegt ze, terwijl ze de openheid voor een meer zintuiglijke waarneming beschrijft die zich kan voordoen tijdens de stops tijdens de tochten. "Velen – zoals ikzelf – zijn tegenwoordig op zoek naar authentieke ervaringen en genieten ervan zich onder te dompelen in werelden die eeuwen geleden levendig waren." Haar boek is tevens een geschikte reisgids voor de ongewone, betoverende en altijd ietwat mysterieuze plekken van de Eifel. Het gaat niet om actie, maar om het bewustzijn van de unieke kenmerken van het natuur- en cultuurlandschap. Regine Brühl werd aangemoedigd door Sophie Lange, misschien wel de meest begaafde lokale historicus over de Eifel en in het bijzonder over het leven van vrouwen in de Eifel. Kort voor haar dood schreef ze ook het voorwoord voor het boek.
Regine Brühl - Krachtplekken in de Eifel
Drie plekken, dire perspectieven, drie persoonlijke verhalen: fotografe Regine Brühl neemt ons mee op een zeer persoonlijke reis naar haar krachtplekken. In beeld en woord - geselecteerd uit haar boek - vertelt ze over momenten van bezinning, verstilde landschappen en bijzondere lichtsferen.
Arnulphusberg
De Arnulphusberg, ook wel Arensberg genoemd, is een buitengewone krachtplaats, gelegen nabij Walsdorf-Zilsdorf in de Vulkaaneifel.
Wandelend door de vulkanische muur door de tunnel die precies 100 jaar geleden, op 25 oktober 1925, werd gegraven, worden bezoekers begroet door steile rotswanden. Twee vulkaanuitbarstingen, 32 en 24 miljoen jaar geleden, hebben de berg hier doen ontstaan. De diepe krater waarin ik nu sta, is echter in de 19e eeuw door mensenhanden ontstaan toen de basaltkoepel werd verwijderd.
In 1929 werd in de ruïnes van de voormalige Arnulphuskerk een 11 cm hoog bronzen beeld ontdekt. Het bleek een afbeelding te zijn van de Romeinse god Lenus Mars uit de 2e eeuw. Deze beelden, samen met de resten van een boerderij, suggereren dat hier ooit een heilige berg en een plaats van aanbidding en bedevaart hebben gestaan. Bij opgravingen werden ook resten van muren van een Romeinse vesting gevonden.
Toen ik dit voorjaar een grote groep op een busreis langs drie krachtplekken leidde, bezochten we ook deze plek, die werkelijk elke passagier fascineerde.
Na mijn korte praatje over de eeuwenoude geschiedenis van deze plek liepen alle gasten het labyrint van basaltstenen in. Toen een van de gasten weer naar me toe kwam, bleef hij even naast me staan met zijn ogen dicht. Toen deed hij zijn ogen open en zei: "Dit is zo'n prachtige plek. Ik heb al een melodie in mijn hoofd sinds we uit de bus stapten. Ik heb al lang niet meer gecomponeerd, maar ik denk dat ik vanavond maar eens achter de piano ga zitten... De plek inspireerde me meteen."
Natuurlijk was ik dolblij en vroeg de muzikant om de opname van zijn compositie later met me te delen.
Die avond, toen ik thuiskwam, ontving ik een opname van zijn acht minuten durende improvisatie, waarvan ik hem kon horen terwijl hij omhoog ging, door de tunnel, omlaag het labyrint in en weer terug naar mij.
Die dag ontstonden er vele nieuwe plannen en projecten, geïnspireerd door de ideeën van de passagiers. Arnulphusberg inspireert ons om in onszelf te duiken en de visies te verwezenlijken die maar al te zelden worden gerealiseerd.
Hohes Venn
De Hohe Venn met al mijn zintuigen ervaren, geeft me een geluksgevoel.
Het is een plek die me onderdompelt in een andere, magische wereld. Op slechts een uurtje rijden van mijn woonplaats breng ik er vaak tijd door met wandelen en fotograferen. 
Ik ben al zo'n 30 jaar dol op het hoogveen. Maar ooit heb ik iets heel bijzonders meegemaakt.
Op een koude winterdag liep ik door de Brackfenn, net voorbij Mützenich en net binnen België. De houten planken en de sneeuw erop kraakten en knarsten onder mijn wandelschoenen; niets was te horen behalve mijn ademhaling en de zachte bries. De sparren waren bedekt met sneeuw. Een wintersprookje, dacht ik. Geleidelijk baande de zon zich een weg door de wolken en verlichtte het bos.
Plotseling verlichtte een zonnestraal de bomen recht voor me. De wind waaide door de takken en blies de witte poedersuiker een paar seconden naar beneden. De vallende sneeuw danste in het licht – een kleine bosgeest verscheen en zwaaide naar me.
Magie van de Fens! Ik drukte net op tijd op de ontspanknop van mijn camera om dit moment vast te leggen.
Süntelbuche
Verlichting onder de toverboom
Op een sombere herfstdag reed ik voor het eerst naar de Süntelbeuk, de boom waar ik zo vaak over had gehoord.
Ik naderde het boomwezen onder een dichte bewolking en het leek een beetje op een groot, slapend dier.
Met zijn tot op de grond hangende takken doet de Süntelbeuk enigszins denken aan een treurwilg, maar straalt hij kracht en trots uit. Door een opening tussen de takken bereikte ik de dikke stam en zijn knoestige wortels, waar ik ging zitten. Een gevoel van veiligheid omhulde me onder de "mantel" van de boom. Mijn blik gleed omhoog naar de takken – knoestige, kronkelige takken die in kronkels groeiden – en ik kon me meteen voorstellen waarom men hem vroeger de heksenboom of Deuwelsholz (duivelsbos) noemde.
De verscheidenheid aan kleuren van de herfstbladeren maakte indruk op me en ik dacht: "Als de zon nu zou schijnen, zou deze boom eruitzien als een Tiffanylamp en in alle kleuren oplichten..."
Het duurde 10 of 20 seconden voordat ik besefte dat het plotseling licht werd en dat de zon blijkbaar een kleine opening in de wolken had gevonden. Het verlichtte het gebladerte om me heen en vervulde me met verwondering. Ik bevond me midden in deze explosie van kleuren – een uitzicht als dat van een gotische kathedraal met glas-in-loodramen!
Ik heb een paar mooie foto's gemaakt, maar ik zal het moment nooit vergeten – zelfs niet zonder de foto's.
 OVER DE PERSOON:Regine Brühl werkt fulltime als schoolsecretaris en specialist in vroegschoolse educatie aan de muziekschool van de regio Vulkaaneifel. Haar grote interesse in historische onderwerpen en haar nauwgezette archiefonderzoek hebben ook haar misdaadromans beïnvloed ('Fachwerkmord' en 'Das Geheimnis der klingenden Messer', beide uitgegeven door Rhein-Mosel-Verlag). Samen met Stephan Falk schreef ze de roman 'Kreideherz' (Eifeler Literaturverlag), een coming-of-ageverhaal uit de jaren 80. Regine Brühl leidt kinderen ook rond in Bad Münstereifel onder het motto 'De middeleeuwen met al je zintuigen beleven'. |
||
Dompel je onder in de verhalen en wijsheden van de Eifel
Verscholen schatten in het landschap vertellen over vervlogen tijden. Ontdek hoe mensen hier leefden en welke betekenis bepaalde plaatsen en gebeurtenissen voor hen hadden. Volg de verhalen die je begeleiden.
Reistip
Een adempauze tussen vuur, water en stilte
Deze wandeltocht door de Vulkan-Eifel nodigt je uit om de oeressentie te ervaren: op paden die je blik verruimen, je ademhaling kalmeren en je de dagelijkse sleur doen vergeten.